Zon, zee en Rio!

Na een zeer turbulente vlucht over de Andes heen, zijn we dinsdagavond, de 16e, veilig in Rio de Janeiro aangekomen. En gelukkig, de temperatuur is hier heerlijk, niet te warm en niet te koud, tussen de 25 en 30 graden.

De vlucht was dus zoals gezegd niet echt rustig, Kiki en ik hadden er erg veel last van. Stil zitten en ogen dicht, dus maar. Gelukkig voor Kiki maakte dit haar zo rustig, dat ze er van in slaap viel.

Ons hotel zit in Ipenama, vijf minuten van het strand. Na aankomst in het hotel zijn we eerst op zoek gegaan naar een eettentje, het was inmiddels al 9 uur en we hadden honger. Het was even zoeken, maar toen hadden we dan ook een geweldige italiaan (ja, ja, in Rio, het barst er van de pizzerias), gevonden. Voor Peter een grote steak, Milan spaghetti en de rest een pizza. We lagen er uiteindelijk ontzettend laat in, dus kwamen we er ook redelijk laat uit. Het ontbijt in het hotel is erg lekker, veel fruit en kleine broodjes en warme chocolademelk voor Maaike en Sanne en thee voor Kiki en Milan. De eerste dag zijn we met de lokale bus naar het centrum vertrokken. De rit duurt langer dan met de taxi, maar je ziet nog eens wat van Rio en dat was voor mij wel zo prettig. Het blijkt een gewone stad te zijn, wel groot met een aantal slechte wijken, maar verder toch gewoon een stad als alle andere. En die slechte wijken (Favelas) blijken soms ook mee te vallen, want je kunt er tegenwoordig een georganiseerde tour naar toe boeken, met een huisbezoek! We slaan dat maar over dit keer.

s Middags naar het strand geweest: geweldig!!!!! Enorme golven en een zeer sterke "terugtrek" zoals de kinderen het noemen. Superleuk. Het is heel rustig op het strand, althans tegen de tijd dat wij gaan. En dus hoor je meiden van verre schallen, "kijk uit, kijk uit, een golf" en als hij voorbij was: "denk aan de terugtrek, let op de terugtrek". En nog werden Kiki en Sanne regelmatig omvergegooid door de golven of onderuit getrokken door de terugtrek. Overal zaten de schaafplekken op hun lichaam, maar het was veel te leuk om te stoppen. s Avonds heerlijk gegeten, Milan eindelijk zijn kip. Dat wil hij al sinds zondag eten, maar het telkens was het er niet (behalve dan in Chili in de soep, cazuela, maar dat was iets voor mama, dat wilde hij toch echt niet eten).

Vandaag, donderdag, naar Cristo Redentor geweest, het Christusbeeld. Het zag er veelbelovend uit, maar toen we er aankwamen (wederom met lokaal vervoer) stond hij toch mooi in de wolken. We hebben nog een tijdje gewacht en zijn toen toch maar naar boven gegaan. Wie weet is het morgen hetzelfde en zijn we twee ochtenden kwijt, en tijd hebben we in Rio toch al niet zoveel. Je kan de Corcovado (de berg waar het beeld op staat) op met een treintje of met speciale taxis. We hebben voor de taxi gekozen, deze stopt op een extra uitzichtplek en aangezien de trein ook grootdeels door de wolken zou gaan, beloofde dat geen spectaculair uitzicht te worden.  Boven bij het beeld was het zeer indrukwekkend. Het is inderdaad een ernorm beeld (30 meter hoog en ik geloof van hand tot hand 26 meter), maar wij stonden er onder en konden dus zijn gezicht niet zien. Het was bewolkt, fris en het waaide er zeer hard (Maaike is haar pet kwijt). Na er een tijdje gestaan te hebben, waaide de wolken weg en kwam zijn gezicht tevoorschijn om na een minuut of wat weer te verdwijnen en vervolgens weer op te duiken. Dan zie je pas hoe groot en hoog het is, nogmaals zeer indrukwekkend.

Peter is nu (4 uur) met de kinderen naar het strand en ik ben de site aan het bijwerken. Het loopt nog niet helemaal zoals het moet. We kunnen de mails nog niet lezen, de fotos die we versturen zijn veel te groot en we zijn vergeten een hotmailadres aan te maken. Ik heb het net geprobeerd alsnog te doen, maar de postal code wordt niet geaccepteerd, zowel de Nederlandse niet als ik als regio Nederland opgeef, als die van Rio als ik als regio Brazilie opgeef. Maar de eerste week zit er nog niet eens op, dus we zijn nog een beetje alles aan het uittesten zeg maar. We beloven beterschap en de fotos komen er echt op te staan.

Het hotel hier is een beetje oude zooi, maar de bedden zijn schoon en de douches heerlijk. Vijf minuten lopen naar het strand en de airco doet het. Enige minpuntje is dat we aan de voorkant slapen waar een drukke winkelstraat is en er dus redelijk veel geluid van optrekkende bussen te horen is. Maar we zijn er niet veel en s avonds vallen we toch wel in slaap. Bovendien: des te stiller zal de Pantanal aanstaande zaterdag zijn!



Terug

Foto's

De Tijd

2
Nederland:
Nederlandse tijd
Nederland:
Lokatietijd

Laatste verslagen