Bye bye Pantanal

Met  weemoed hebben we de Pantanal verlaten. Het was er heerlijk! Stil, mooi, afwisselend actief en ontspannen en aardige en gastvrije mensen: we hebben een toptijd gehad!

We zijn, sinds het vorige Pantanal-verslag, nog een keer gaan vissen. Dit keer op een andere vis, ook al haalden we nog wel een paar piranha´s binnen (Milan kan trouwens perfect een gebakken piranha nadoen, wacht op de foto´s). We hebben zo´n 8 van die speciale vissen gevangen, een zeer goede vangst. Daar kunnen kan een gezin 2 a 3 weken van eten. Er wordt hier namelijk niet gevist voor de lol, iedereen vertrekt, meestal op een motortje, vanuit de stad/dorp naar de Pantanal om eten bij elkaar te vissen.

Vanuit de Pantanal vertrokken we vorige week donderdag richting Cuiaba, van waaruit we zaterdag 26 augustus verder zouden vliegen. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Wat bijna iedereen doet, is direct naar het vliegveld gaan en wegvliegen. Cuiaba is namelijk een enorme domper na de Pantanal. Het is een drukke, warme, benauwde stad. De hitte kan de stad niet uit, tel daar veel oude stinkende bussen bij op en je begrijpt dat het niet uit te houden was. We zijn die vrijdag naar Chapada dos Guimaraes gevlucht. Dat is een van de oudste plateaus ter wereld. Heel indrukwekkend, zeker als je op de rand staat (niet naar beneden kijken. Nee, Milan jij niet!) en je voorstelt dat de rest zee is. We hebben nog op het middelpunt van Zuid-Amerika gestaan, gezwommen bij watervallen en Maaike is er zelfs van 1 afgesprongen. Dat was nog lachen, want er stonden allemaal mannen bovenop de waterval, die uiteindelijk toch niet durfden te springen en alweer aan de klim naar beneden begonnen. Toen kwam Maaike aanlopen en ja, toen konden ze het natuurlijk niet maken om naar beneden te lopen. Toen Maaike er ook nog insprong, moesten ze ook wel! De man is hier wel een macho, tenslotte. Maar Maaike heeft uiteindelijk wel drie keer gesprongen, niet 1 van de mannen is voor de tweede keer gegaan ...

Na een goede vlucht kwamen we zaterdagmiddag aan in Curitiba. Een heel andere stad dan Cuiaba. Moderner, veel winkels, winkelscentra, internet en veel meer mensen spreken Engels. We zaten in een prima hostel, centraal en met een geweldig ontbijt. Hier komen we nog een keer terug, voordat we doorreizen naar Foz (de watervallen,zeg maar). We zijn zondag naar het historische centrum geweest. Daar is op zondag een grote markt met van alles en nog wat, behalve etenswaar. Gezellig en een hoop te zien. Het is een wekelijkse ontmoetingsplek voor de mensen uit Curitiba en omgeving en voor de plaatselijke motorrijders. Ze zien er allemaal stoer en ruig uit alsof ze lid zijn van de Hells Angels, maar uiteraard stonden er maar drie Harleys. En niet 1 heeft zo´n standaard als jij, Aad, de kids hebben nog zo gezocht, maar nee.

Maandag zijn we, voor het eerst echt met bepakking lopend, naar het treinstation gegaan om een hele speciale trein te nemen: de Serra Verde Expresse. Het is de mooiste treinreis van Zuid-Amerika en gaat van Curitiba naar Paranaqua aan de kust. Helaas, helaas, we hadden geen mooie dag, alles was in nevelen gehuld. We kunnen ons voorstellen dat het een mooie rit moet zijn, maar wij hebben er niets van gezien. Aangekomen in Paranaqua zijn we op zoek gegaan naar de veerboot voor Ilha do Mel, een klein eilandje voor de kust. We kwamen aan rond half 6 met flinke bewolking en wind en dat was nu net iets wat we niet wilden hebben op een eilandje. Maar goed, het was al laat, de kamers ruim, de douche heerlijk heet en na iets gegeten te hebben, was het bed ook zalig. En dinsdag was het zowaar opgeklaard. Het waaide nog flink, maar de zon scheen en het water was prima om in te spelen tot je knieen. En ... , voor het eerst, zijn we een beetje verbrand. Voorlopig zitten we hier goed. Even helemaal niets. Kunnen wij ons een beetje verdiepen in de verschillende lesstoffen, de kinderen weer eens hele dagen allerlei eigen avonturen verzinnen en beleven en verder vroeg naar bed.

Wordt vervolgd ...



Terug

Foto's

De Tijd

2
Nederland:
Nederlandse tijd
Nederland:
Lokatietijd

Laatste verslagen